Dinsdag 4 juli 2006

Vertrek uit Nederland

Vrijdagochtend heb ik de deur aan het Parlevinkerpad 8 definitief achter me dichtgetrokken. Het deed me op dat moment niet bijzonder veel, maar je weet pas wat je mist als je het niet meer hebt. Zaterdag hadden we afgesproken om bij Monica en Richard te gaan eten en daarna met onze wederzijdse kinderen een ijsje te eten bij Capri.

Mijn slaapmutsjes

Het was een drukkend hete dag. De straat was leeg, er waren geen spelende kinderen zoals gewoonlijk in de namiddag. Beyza sprong op uit haar badje en rende druipnat achter Deirdre aan. Ze droeg ´n voddig, lichtblauw badpakje. Deirdre wandelde de tuin in van onze voormalige woning. Ik liep achter haar aan en vertelde dat het huis nu van andere mensen was. Ze klemde het boekje "Mes premiers apprentissages" (mijn eerste leerstof) stevig tegen zich aan en liep de tuin weer uit, op de voet gevolgd door Beyza. Ze liep direct door naar het huis van Sebastiën en Daniël en wilde tot na het eten niet meer buitenkomen.

Mijn kattenstaarten

De tuin was wonderschoon en geurde naar rozemarijn en lavendel. De lichtroze en donkerpaarse bloemetjes van de lavendel, de donkergroene struiken rozemarijn en de oranje, rood, wit en gele slaapmutsjes stonden te kleuren of hun leven ervan af hing. De nieuwe bewoners geven hen geen water dus ze zijn binnen een week dood.

Onze tuin

Mijn tuin huilt en Beyza wacht vergeefs buiten de poort op Deirdre. Naast haar staat het winkelwagentje dat ze van Deirdre heeft gekregen met daarin pop Annabel.

Toen we op ons logeeradres aankwamen tilde ik Deirdre uit de auto. Ze begon zacht te huilen en kermde: "ik wil thuis slapen, mama, ik wil thuis slapen".

geplaatst door Maartje Heymans om 1:34 AM   |  stuur een bericht

Volgende blogtekst (10 jul) - Vorige blogtekst (29 jun)